DOLORES BOUCKAERT

Rare Relaties - Pieter T'Jonck over Cast Shadow in De Morgen

Theatermaker Bernard Van Eeghem gaat voor zijn stukken vaak ad-hoccoalities aan met anderen. Daarbij legt hij een voorkeur aan de dag voor dialogen met opmerkelijke vrouwen als Manah Depauw of Catherine Graindorge. Aan die reeks voegt hij nu Cast Shadow toe, een voorstelling waarin Dolores Bouckaert zijn tegenspeelster is.
De voorstelling begint als je het nog niet verwacht, in de foyer. Plots zwaait de deur van de zaal open. Een man en een vrouw komen poedelnaakt buiten en lopen samen parmantig tussen het publiek door. Voor je van je verbazing bekomen bent, zijn ze alweer verdwenen. Ze keren echter meteen weer om op een geïmproviseerd podium een nonsensicaal gedicht te debiteren. Nu kun je hen beter monsteren: de wat gezette, oudere, behaarde Van Eeghem is het prototype van de “echte vent”. Bouckaert, met haar zwarte haar en rood gestifte lippen daarentegen is het toonbeeld van “de vrouw”.
Maar daar verdwijnen ze alweer richting zaal. Een luidspreker onder het podiumpje neemt het nu over van de performers: je hoort een surrealistisch verhaal over een paard op de dool. Plots duiken de twee echter weer op, deze keer in een papieren rokje, met een trommel en een toeter, als een verknipte folkloristische fanfare. Die fanfare leidt het publiek nu het podium van de zaal op. Op de muur zie je twee enorme projecties van de gezichten van beide performers terwijl ze vreemde geluiden maken en rare snuiten trekken. Snuiten, inderdaad, als behoorden ze tot een vreemde diersoort.
Nog is het niet gedaan met de gedaanteverwisselingen. Na een stukje schimmenspel, een sprookje over een “boomhutter” en zijn geliefde, mogen we eindelijk de zaal in. Van Eeghem en Bouckaert vergasten ons daar op een spektakel dat zweeft tussen talkshow, conference en komedie. Door al hun vermommingen en doldwaze conversaties heen komt het duidelijke man-vrouwbeeld dat ze aanvankelijk belichaamden steeds verder op losse schroeven te staan. Ook de liefde tussen beiden lijkt slechts een vaag, wispelturig gegeven. Cast Shadow toont zo op een absurd-komische manier de vage grenzen en moeilijke verhoudingen tussen de geslachten.

De Morgen, 10 december 2009